Ukryte między wierszami…
Podczas kolejnego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki rozmawialiśmy o powieści „Ukryte między wierszami” autorstwa Żurnalisty i Julii Kohman. Książka stała się punktem wyjścia do rozmowy o miłości, tęsknocie, relacjach oraz sile słów, a przede wszystkim o wizerunku współczesnego pokolenia dwudziesto- i trzydziestolatków. Historia Hani i Kuby, opowiedziana w formie wymienianych listów, a właściwie e-maili, pokazała, że czasem to, co najważniejsze, nie zostaje wypowiedziane wprost. Bohaterowie wracają do wspólnej przeszłości, próbując zrozumieć, dlaczego ich drogi się rozeszły i czy można odnaleźć odpowiedzi na pytania, które wciąż pozostają otwarte. W czasie dyskusji rozmawialiśmy o tym, jak zmieniła się forma komunikacji – od odręcznie pisanych listów po wiadomości elektroniczne – oraz o tym, że niezależnie od sposobu przekazywania myśli słowa nadal mają niezwykłą moc. Potrafią ranić, leczyć, budować mosty i pozostawiać ślad na długie lata. Klubowicze dyskutowali o tym, czy bohaterowie byli sobie przeznaczeni, czy raczej idealizowali wspomnienia, a także o tym, jak trudno jest zaakceptować drugiego człowieka takim, jakim naprawdę jest. Dokonali również portretu psychologicznego bohaterów. W trakcie dyskusji doszli do wniosku, że współczesne pokolenie dwudziesto- i trzydziestolatków często łapczywie dąży do osiągnięcia sukcesu, utożsamiając go z pieniędzmi, samochodem, domem czy zawodową karierą. Wielu młodych ludzi wyjeżdża do dużych miast, podejmuje pracę w korporacjach, zaciąga kredyty i żyje w nieustannym biegu. Funkcjonują na wysokich obrotach, przez co niejednokrotnie trudno im znaleźć czas na budowanie trwałych relacji i pielęgnowanie uczuć. Zdaniem klubowiczów podobną postawę reprezentuje Kuba – bohater powieści. Jak zwykle nie zabrakło różnych interpretacji, osobistych refleksji i żywej wymiany opinii. Choć książka dostarczyła kilku interesujących tematów do rozmowy, ostatecznie nie wywarła na uczestnikach większego wrażenia. Zdaniem klubowiczów zabrakło w niej tego „czegoś”, co pozostaje z czytelnikiem na dłużej. Określili ją jako typową wakacyjną lekturę na dwa popołudnia – lekką i przyjemną, ale niewnoszącą głębszych przemyśleń. Jak zgodnie podkreślili, zdecydowanie bardziej cenią książki, które skłaniają do refleksji i pozostawiają trwały ślad w pamięci.
Marcin Warmke,
moderator DKK w Świeciu
